Birinin bizi sevmesini isteriz. Bizi beğenmesini, olduğumuz gibi kabul etmesini, yanımızda kalmasını… Peki, başkasından beklediğimiz bu kabulü kendimize ne kadar gösterebiliyoruz? Aynaya baktığımızda ilk olarak ne görüyoruz? Sevdiğimiz bir yüzü mü, düzeltilmesi gereken kusurları mı? Bir hata yaptığımızda kendimize anlayış gösterebiliyor muyuz? Yoksa içimizdeki ses hemen söze mi giriyor: “Yine yapamadın. Yeterince iyi değilsin.” “Kendimizi …
